POLSKA POLITYKA SPOŁECZNA

Dotyczy to głównie anty egalitarystów, z ferworem rozprawiających się z mitycznym „radykalnym egalitarystą”, który pragnie to­talnej równości. Łatwo oczywiście absurdalność takiej równości wykazać. Z kolei egalitaryści zbijając argumenty przeciwników przyznają w określonych sytuacjach prawo bytu rozma­itym nierównościom, nie przedstawiając żadnej sprecyzowanej koncepcji, odwołując się naj­chętniej do obiegowej wersji marksowskiego komunizmu. Wypowiedzi obu stron grzeszą przy tym ogólnikowością. Wynika to chyba w znacznej mierze stąd, że polska polityka społeczna nie realizowała w latach sześćdziesiątych żadnego długofalowego planu, istniały natomiast zmieniające się poważnie co kilka lat — wersje posunięć krótkofalowych.

Witaj na stronie! Jestem z zawodu przedszkolanką, mam ogromne doświadczanie do pracy z dziećmi chcę dzielić się z Wami moja wiedza w tym temacie. Zapraszam do regularnego odwiedzania mojego serwisu.